یاعلی ! قبر پرستویت کجاست؟/  آن گل صد برگ خوش بویت کجاست؟

هرچه باشد من نمک پرورده ام / دل به عشق فاطمه خوش کرده ام

حج من بی فاطمه بی حاصل است/ فاطمه حلال صدها مشکل است

من طواف سنگ کردم ، دل کجاست؟/ راه پیمودم ، پس منزل کجاست؟

کعبه بی فاطمه مشتی گل است/ قبر زهرا کعبه اهل دل است

ایام شهادت اسوه عفت وحیا و بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) بر تمامی شیعیان و شما خواننده گرامی تسلیت باد.

سلام !!

این مطلب من رو فقط و فقط دانشجویانی که تو B1 کلاس دارن بخونن !! البته قبل از خوندن بذارید یه خورده حال و احوالتون رو بپرسم :

چطورید شماها ؟؟ خوش میگذره ؟ خوب وبلاگو گذاشتین به حال خودش ها . اون تخته ها که یادتون نرفته . همونایی که آقای بلاگفا فرستاده بود تا .... !!

تقریبا میشه گفت این هفته ای که گذشت هفته ی آخر این ترم بود و به قولی میشه گفت واقعا این ترم خسته شدیم ها .  میگی چرا ؟؟ بیشین یه سرانگشتی حساب کن ببین چند روز خداییش درس خوندیو دانشگاه بودی خودشم اینکه موادیه اصیل هستیم !! میخوام یواش یواش برم سر بحث داغ میخ ! قبل اون بابت اون پستی که قرار بود بذارم با نام موش که نذاشتم عذر بخوام  و دلیلش مسایل پیش آمده در دانشگاه بود که صلاح دیدم دیگه ننویسیم آخه موضوع موش بر میگشت به سال موش یعنی امسال و نام امسال و ادامه ی ماجراها !! خولاصه شرمنده .

.

.

.

دارم فکر میکنم ببینم چیز دیگه ای به ذهنم نمیرسه بعد بریم سراغ میخ . آهان اینم بذار بگم . انتخابات انجمن بنا به دلایلی بچگانه به مهر ماه موکول شد که اگه وقت کردم یه توضیحی در موردش میدم . ایشالا در یه پست مجزا . فقط همین حد بدونید که علی البدل شدن هم بد نیست .... !!! (قابل توجه چند موادیه ترم بالا. نه بابا ترم 4 نه . بگیر برو بالا .... !!)

خب و اما میخ :

 فرض کنید یه دانشجو از صبح تا عصر تو B1 کلاس داشت و حالا داره وسایلش رو جمع میکنه که بره که ییهو یه خبرنگار اونجا ظاهر میشه  ( یکی نیست بگه خبرنگار بالا کوه اونم تو B1  چه غ.... میکنه !! . حالا فرض کنیم هست دیگه . گیر ندید) . خبرنگار دانشجو رو میبینه و شروع میکنه به یه مصاحبه ی داغ . از شما عزیزان دعوت میکنم به این مصاحبه توجه فرمایید :

خبرنگار : پسر جان ، چند لحظه بیا اینجا میخوام چند تا سوال بپرسم ازت !! ( میتونید اولش دختر جان هم  استفاده کنید ولی بذارید همین پسر جان بمونه . آخه اونوقت باید براتون از موش بگم)

دانشجو : باشه بپرس ، فقط یه کم برو اونرتر ، اینجا میخ داره

* میخ کجا بود ؟  ما الان وایسادیم .

- میخوای بشینی بشین ، به خودت مربوطه . ولی اینجا میخ داره

* میخ رو ولش کن . ببینم . مگه عصا قورت دادی ؟ چرا اینطوری سیخکی را میری ؟

- شرمنده . تازه از پشت صندلی بلند شدم. هنوز بدنم به شرایط آرمانی برنگشته . ایشالا با فیزیوترپی و آب درمانی (ماهی درمانی) درست میشه .

* یعنی میخوای بگی صندلی ها طبق استانداردهای ملی ساخته نمیشه ؟

- آقا ، تو چرا نمی فهمی ؟؟! استاندار سیخی چند ؟؟ دارم میگم میخ داره ، یعنی یا میخه یا یه چیزی تو این مایه ها . راه به راه میره توی پک و پهلومون .

* ولی هیچ کدون از اینا دلیل بر این نمیشه که یه دانشجو شلوار جین پاره پوره و رپی بپوشه . این چه شلواریه پوشیدی ؟

- رپی چیه دیگه ؟؟؟ میگم میخ داره ............... !!!

آره خولاصه این بود مصاحبه ای  مختصر و مفید  . واقعا صندلیها خیلی ناجورن . اینا کجا صندلیهای BC کجا !! هم کوچیکن (البته این رو میشه از دیدگاه افراد مختلف دید . من اینجوری دیدم .... !!  ) هم اینکه یه خورده شلوار و پیرهن ( خواهران گرامی : مانتو ) به بعضی جاهای تیز گیر کنه باید اون ست لباست رو دیگه نپوشی یا اینکه میتونی بپوشی و به قول دوست خبرنگار رپی !!

امیدوارم که خسته نشده باشید . راستی تا یادم نرفته منم بهشون تبریک میگم . امیدوارم خوشبخت بشن . آره بابا همونا دیگه ( از آوردن اسم معذورم . شاید همکلاسیه ما راضی نباشه . اونیکی به شما مربوط میشه ... ) ایشالا اینا الگویی باشن برا بقیه دانشجویان ( البته همه که نه . هر کی میخواد )

 خب . پست طویل من به پابان رسید و به قول یه نفر این وبلاگ ماه به ماه آپ میشه ولی ایشالا که سعی میکنیم زودتر مطلب بذاریم ( رضا تو هم مطلب بذار . باشه بابا قبول . آی تی بذار . موادیا هستیمو یه فرمول برا یه هفتمون بسه  ولی سعی میکنیم درک کنیم مطلبتو )

 خداحافظ ...

                                                                                                                همین ... مسپا

 

 

دلبرم غمگين است

ناخودآگاه مرا با غم خود مي شويد

به نگاهي مبهم

دل من اكنون از دوري يار

به نگاهي راضيست

دل من ناراضيست

غم آن جان كه به سان نفس است

در دلم مي بارد

دل من بارانيست

كاش مي شد قدحي گيرم و با يار سبك بال كنم شور و شعف

ولي حيف، يار من غمگين است

كاش با تک نفسي ناز نگاهش بخرم

كاش تنها بشود كه به او خيره شوم

اما حيف، زندگي غمگين است

كاش تنها مي شد، كه بگويم نرو اي دوست

دگر اي پاره جان

تو مرا پاک در اين ظلمت و دور

بي صدا جا مگذار

نفسم مي گيرد

بغض ناجور قدم بر نگهم مي راند

بي گمان وقت براي دگرين بار نخواهد آمد

به خدا، به خدا خسته شدم

نتوانم دگر اين بار گران مايه ي هجران بردن

وقت آن است دگر، من و يار

با هم و گرد جهان موج زنيم

ما همانند دو قمري ته اين پست كبود

خسته از سنگ و خس و خاشاكيم

ما به اميد بهار و نگه ملتمسيم

خسته ام

دل من مي خواهد

 به خدا شكوه كند

كاش فردا، سر صبح

دست آن نازك سيمين ساقم

به برم بركشد

از غم برهاند روحم

 

 

  از وبلاگ شجر :علی یزدانی